گرایش بهسوی روزنامهنگاری سایبر و رسانههای سایبر یک گرایش و تمایل غیرقابل انکار است و دلایل خاص خود را نیز دارد.
استقبال روزنامههای نوشتاری از اینترنت نیز حاکی از همین
روند است. کسانی که با اینترنت کار میکنند، با سه نوع روزنامه الکترونیک
مواجه میشوند. نوع اول فقط یک نسخه فشرده اینترنتی است. یعنی نسخهای که
شامل همه مطالب روزنامه نوشتاری نیست. نوع دوم، اگر چه فقط برخی از مطالب
نسخه نوشتاری خود را دارد، اما لحظه به لحظه تغییر میکند و بالاخره نوع
سوم که کادر جداگانهای دارد و علاوه بر مطالب نسخه نوشتاری، مطالب خاص
خود و سرویسهای مستقل را نیز عرضه میکند. به این نوع از روزنامه نگاری ,
روزنامهنگاری سایبر یا سایبر ژورنالیسم می گویند . روزنامهنگاری سایبر
مزایای غیرقابل انکاری دارد. برخی از مزایای رسانههای سایبر بهقرار زیر
است:
۱) آزادی از زمان و مکان:
زمان و مکان هر دو در اینترنت نابود شدهاند. شما بهمحض
تماس با اینترنت در جهان سایبر قرار میگیرید. اختلاف ساعت با کشورها برای
دسترسی بهاطلاعات و همچنین فاصله مکانی شما با این کشورها هیچ مفهومی
ندارد. این امر در مورد روزنامههای اینترنتی بهاین معناست که آنها لحظه
بهلحظه در معرض دید مخاطب قرار دارند و بهعبارت بهتر ساعت انتشار برای
آنها - که معمولاً برای رسانههای نوشتاری پس از چاپ شدن میباشد - هیچ
مفهومی ندارد. علاوه بر این، برای رسانههای الکترونیک هیچ مشکلی از نظر
توزیع هم وجود ندارد، نه برف، نه باران، نه کمبود وسایل نقلیه زمینی و
دریایی و نه مشکل تنظیم ساعت ارسال نشریه با خطوط هوایی، هیچ کدام مطرح
نیست.
۲) نزدیک بودن و بیواسطهگی:
یکی از ویژگیها و مزایای دیگر روزنامهنگاری الکترونیک این
است که بین تولیدکننده و مصرفکننده (رسانه و مخاطب) هیچ واسطهای وجود
ندارد. چیزی شبیه بهارتباط چهره بهچهره. بهعبارت بهتر هر دو طرف، همیشه
بههم دسترسی دارند و امکان پسفرست هم بهطور لحظه بهلحظه برای طرفین
موجود است.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم فروردین ۱۳۸۸ ساعت 4:43 توسط یوکابت فرخی
|