«دیوید رندال» روزنامه نگار و سردبیر روزنامه های مهم انگلستان ، در توصیف سختی کار روزنامه نگاران (و شاید در مفهومی وسیعتر ، همه انواع رسانه های امروزی) جمله ای به یاد ماندنی دارد. به اعتقاد او شاید بهتر باشد ، هر روزنامه ، در هر شماره ، اطلاعیه ای را با مضمون زیر چاپ کند تا خوانندگان همواره آن را بخوانند : « این روزنامه و صدها هزار واژه ای که آن را می سازد ، تنها در طول 15 ساعت تدارک شده است . در تدارک آن گروهی انسان لغزش پذیر مشارکت کرده اند ، کارکنانی که در این راه انجام وظیفه می کنند گاه با درهای بسته مواجه بوده اند ، آنان تلاش کرده اند تا از آنچه در جهان پیرامون می گذرد ، آگاهی یابند و این آگاهی ها در اختیار کسانی است که اغلب تمایلی به بروز دادن آن ندارند یا در دست دیگرانی است که به طور مطلق نم نمی دهند».
کار حرفه ای در هر رسانه ای ، با دو چشمداشت متفاوت (و نه ضرورتا متضاد) رو به روست. نخست اینکه یک شاغل در رسانه ، موظف است در سریعترین زمان ممکن و پیش از رسانه های رقیب ، اخبار و گزارشها را در خصوص یک واقعه ، به بهترین و حرفه ای ترین صورت ، پوشش دهد.