سیاست گذاری خبری،ضرورت ها و نیازمندی ها

مراحل سیاست گذاری دررسانه های خبری شکل ویژه کارهای خبری یعنی تغییرات سریع و مداوم وپیدایش وضعیت های جدید ونیازبه خلاقیت های به موقع، باعث شده سیاستگذاری دراین مورد شکل خاصی به خود بگیرد. در یک مقایسه، می توان سازمان خبری را همچون بخش اورژانسی بیمارستان دانست که درآن هرلحظه بیمارجدیدی با وضعیت خاص وارد می شود. سیاست گذاری دررسانه های خبری به شکل قراردادی به شش مرحله تقسیم می شود، که عبارتند از:

۱) اهداف و خط مشی های عمومی
۲) استراتژی (راهبردها)
۳) اجرای سیاست ها
۴) سیاست گذاران چه کسانی می باشند؟
۵) سیاست گذاری برای چه کسانی است؟
۶) سیاست گذاری کی و چه وقت ؟
● مراحل سیاست‌گذاری دررسانه های خبری
شکل ویژه کارهای خبری یعنی تغییرات سریع و مداوم وپیدایش وضعیت های جدید ونیازبه خلاقیت های به موقع، باعث شده سیاستگذاری دراین مورد شکل خاصی به خود بگیرد.
در یک مقایسه، می توان سازمان خبری را همچون بخش اورژانسی بیمارستان دانست که درآن هرلحظه بیمارجدیدی با وضعیت خاص وارد می شود.
سیاست گذاری دررسانه های خبری به شکل قراردادی به شش مرحله تقسیم می شود، که عبارتند از:
۱) اهداف و خط مشی های عمومی
۲) استراتژی (راهبردها)
۳) اجرای سیاست ها
۴) سیاست گذاران چه کسانی می باشند؟
۵) سیاست گذاری برای چه کسانی است؟
۶) سیاست گذاری کی و چه وقت ؟
▪ اهداف و خط مشی ها:
دراین مورد منظور از اهداف همان اهداف رسانه می باشد. اما اهداف رسانه چیزی جزیک زیرمجموعه ازاهداف نظام سیاسی حاکم نمی باشد وخط مشی های کلی اصولا ً توسط آرمانها وایدئولوژی نظام حاکم تعیین می شود.
آرمانها اهداف را دریک حوزه مشخص محدود می کنند و سیاست گذاررسانه مجبوراست، که حیطه حرکت خود را درداخل آن چهارچوبی که آرمان تعیین کرده است، بداند.
هرحکومتی دارای ایدئولوژی خاصی می باشد، که خود برپایه آن ایدئولوژی بنا شده است. شکل خاص هرحکومت بیانگر ایدئولوژی آن حکومت می باشد.
درطیف اشکال حکومت دریک طرف دیکتاتوری ودرطرف دیگر دموکراسی درمعنای آرمانی خود قراردارد. دربین این دو، رژیم های حد واسطی قراردارند. معمولا ً دراین طیف، هرچه ازسمت دیکتاتوری به سمت دموکراسی حرکت کنیم، نقش مردم درسرنوشت خود و در دولت خود بیشتر و مؤثرتر می باشد.
بنابراین حکومت هایی که به صورت دموکراسی مبنی برتأکید برنقش مردم درمشارکت درمسائل ملی ودولتی اداره می شوند، معمولا ً مشارکت پذیر می باشند. یعنی اینکه به خواسته ها و خلاقیت های مردم و تأثیرآن درشکل دولت توجه بیشتری می کنند. بنابراین سیاستگذاری رسانه ای دراین نوع حکومت ها باید به گونه ای باشد، که به نقش مشارکت جویی مردم یعنی توجه به افکار نوین ملت وخلاقیت های فکری و مؤثر آنان درحکومت توجه شده باشد. البته مشارکت پذیربودن یا مشارکت جو بودن دولت درشرایط مختلف متفاوت است. برای مثال در زمان جنگ دولت باید سعی درحفظ روحیه ملی داشته باشد. برای انجام این امر احتیاج به تبلیغات دارد وباید سعی کند افکارعمومی رادرجهتی هدایت کند، که روحیه جنگی را درملت حفظ کند و از تضعیف آن جلوگیری نماید. یعنی عملا ً ملت مشارکت پذیر می شود. پس بین مشارکت جو بودن ومشارکت پذیر بودن یک رابطه تعاملی ومعکوس برقرار است.

ادامه نوشته