امروزه ، ماهواره ها به بخشي مهم و عمده در زيربناي ساختار ارتباطات و اطلاعات تبديل شده اند ، به طوري كه با اطمينان ميتوان هزاره سوم ميلادي را قرن ماهواره ها نام گذاشت . تكنولوژي ماهواره، عاملي قوي براي تغيير و دگرگوني است .اين تكنولوژي ، مي تواند چون ابزار مفيدي به انسان كمك كند تا با استفاده از آخرين پديده هاي علمي ، زندگي دلخواه و آرماني پر بار و پر تلاش داشته باشد .
امروزه ما مي دانيم كه يافته هاي علم ، تقريبا در هر ده سال دو برابر مي شود و البته اطلاعات همراه آن در اين مدت 8 تا 10 برابر افزايش مي يابد . براي اينكه اين جريان عظيم اطلاعات ، به ميليونها استفاده كننده در جهان به طور درست منتقل شود ، به مجراهاي ارتباطي خاصي نياز است كه داراي سرعت مخابره فوق العاده باشند و در اينجاست كه ماهواره ها به كمك مي آيند و با اين تكنولوژي جديد ، جريان عظيم اطلاعات به هر جايي از سرزمين كه زير پوشش ماهواره باشد ، روانه مي شود

پپيشرفت علم و تكنولوژي در جهان معاصر ، چنان شتابي به خود گرفته است كه هر لحظه فاصله زماني ميان يك كشف علمي و كاربرد پردامنه آن كاهش مي يابد در حالي كه در گذشته ، براي يازده كشف بزرگي كه در فاصله ميان اواخر قرن هيجدهم و نيمه اول قرن بيستم انجام گرفت ، بكصد و پنجاه سال وقت لازم بود . طي سي سال بعدي ، يعني از سال 1950 تا 1980 ، اكتشافات بزرگي در زمينه هايي همچون كامپيوتر ، ليزر ، سفرهاي فضايي ، پيوند اعضاي انساني ، استفاده از ماهواره هاي مخابراتي و نظامي ، مهندسي ژنتيك و در بسياري ديگر از رشته ها ، پيشرفتهاي خارق العاده علوم به قلمرو واقعيت قدم نهاد .

اين جهان عظيم اطلاعات ، براي اينكه در سازمانهاي پژوهشي ، ادارات ، كارخانه ها ، يا در منازل شخصي، به ميليونها استفاده كننده به طور درست منتقل شود ، به مجراهاي ارتباطي خاصي نياز دارد كه براي امواجي كه حامل اطلاعات هستند ، بايد پهناي باند بي اندازه گسترده و سرعتهاي مخابره فوق العاده داشته باشد و در اينجاست كه ماهواره ها ، به كمك مي آيند – اين تكنولوژي تازه اي كه پيشتاز انتقال اطلاعات و اطلاع رساني است .

امروزه ، ماهواره ها يك ابزار تكنولوژيكي – اطلاعاتي مناسب ، براي گسترش تعليم و تربيت و آموزش از راه دور و انتقال علم و دانش از آسمان به زمين به شمار مي روند . براي اولين بار در سال 1960 ميلادي بود كه " گاستون برژه " محقق فرانسوي ، در كنفرانس عمومي يونسكو پيشنهاد كرد ، براي پخش برنامه هاي آموزشي در مناطق گسترده از امكانات ماهواده هاي فضايي استفاده شود . از آن زمان ، متخصصان تعليم و تربيت ، برنامه ريزها ، اقتصاددانان و مهندسان علوم ارتباطي ، براي طرح برنامه هاي نويني كه بتواند از ماهواره ها استفاده نمايد ، به فعاليت پرداخته اند . اما چون علوم ارتباطات فضايي شاخه بسيار جديدي از تكنولوژي اطلاعات است و بهره برداري كامل از آن به ايجاد سيستمهاي فني وپيچيده نياز دارد ، اين مسائل گاه براي استفاده از ماهواره ها ، موجب عكس العملهاي ترديد آميز شده است .

در اينكه تكنولوژي ماهواره ، يا هر تكنولوژي جديد ديگر عاملي قوي براي تغيير و دگرگوني است . جاي هيچ گونه ترديدي نيست . اما اين تكنولوژي مي تواند چون ابزاري مفيد به انسان كمك كند تا با استفاده از آخرين پديده هاي عملي ، زندگي دلخواه و آرماني و پربار و پرتلاشي داشته باشد . ضمن اينكه اگر اين ابزار ، نابجا و نادرست و يا با سوء نيت به كار گرفته شود ، مي تواند به صورت نيرويي ويران كننده و مصيبت بار عمل كند .
منابع و ماخذ 1. آذرنگ ، عبدالحسين . اطلاعات و ارتباطات ، تهران : 1371 .
2. اگلي ، ماكس ." تلويزيون ماهواره اي ، مجموعه مقالاتي در زمينه تكنولوژي آموزشي".ترجمه افضل وثوقي مشهد : انتشارات طرح پيشاهنگ تكنولوژي آموزشي ، (58 – 1357 ) ص 47 – 65
3. كروس ارس ، بت " انتقال تكنولوژي اطلاعاتي به كشورهاي كم رشد . نگرش نظام يافته " . ترجمه فرشته مولوي ، فصلنامه كتاب ، شماره هاي 1 و 3 ( تابستان و پاييز و زمستان 1369) ص 226 - 241
4. مك كلوي ، دان . " تكنولوژي و جامعه " ترجمه حبيب ناظري ، دانشمند ، ويژه نامه تكنولوژي ، (ديماه 1368 ) ص 33 .
5. مورالس ، استلا . " تاثير تكنولوژي بر استفاده كنندگان از اطلاعات " ترجمه رضواندخت ضاد . فصلنامه كتاب ، ( تابستان و پاييز و زمستان 1369 ) ص 256 271

منبع:www.irandoc.ac.ir