انواع روابط‌عمومی، روابط‌عمومی توجیه‌گر، تبیین‌گر و تحلیل‌گر روابط‌عمومی را می‌توان از نظر معیار اثرگذاری و سودمندی و میزان كارآیی و مفیدبودن ویاری‌رسانی به مدیریت و سازمان و تسریع تسهیل و درجهت اهداف آن و اجرای برنامه‌ها به روابط‌عمومی توجیه‌گر، روابط‌عمومی تبیین‌گر و روابط‌عمومی تحلیل‌گر طبقه‌بندی كرد. در فضای اجتماعی و فرهنگی مناسب، فرهنگ مدیریتی مطلوب و مبتنی بر شایسته‌سالاری و به شرط متخصص بودن و كارشناس بودن مدیر بخش روابط‌عمومی امكان تولید روابط‌عمومی تحلیل‌گر فراهم می‌شود. روابط‌عمومی تحلیل‌گر یك روابط‌عمومی كارآمد است.

این روابط‌عمومی باتوجه به فلسفه وجودی سازمان، اهداف اصلی و فرعی آن و امور حركت می‌كند. روابط‌عمومی تحلیل‌گر دارای برنامه ادواری منظم – روزانه، هفتگی، ماهیانه، فصلی و سالانه است. برای روبرویی با بحران‌ها و چالش‌ها كه ناگهان و خارج از اراده حادث می‌شود دارای طرحهای معین است. این نوع روابط‌عمومی برای بهره‌گیری از فرصت‌های مناسب كه پیش می‌آید نیز دارای طرحهای بهره‌گیری و بهره‌برداری است در یك جمع‌بندی می‌توان گفت كه روابط‌عمومی تحلیل‌گر یك روابط‌عمومی علمی، سیستماتیك، فعال، نوآور، قابل انعطاف و اثرگذار است كه به مقام مشاور مدیریت ارتقا می‌یابد و سازمان را در دستیابی به اهدافش یاری می‌نماید و در تهیه و تدوین سیاست‌ها و خط‌ مشی‌های سازمان سهیم و شریك است. در مقابل روابط‌عمومی تحلیل‌گر روابط‌عمومی توجیه‌گر قراردارد.
همچنانكه پیشتر بیان شد در فضای نامناسب سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و باوجود مدیران و فرهنگ مدیریتی نامساعد و پایین بودن دانش تخصصی مدیر واحد روابط‌عمومی، نوعی پدیدار می‌شود كه به آن روابط‌عمومی توجیه‌گر می‌نامند. این نوع روابط‌عمومی یك مشاطه‌گر بزك‌كننده و توجیه‌گر است كه بیشتر شایسته تبلیغات‌چی با معنی منفی كلمه است. این روابط‌عمومی فاقد برنامه‌ریزی ادواری و مدون است كه به صورت منفعل به دنبال حوادث و رویدادها می‌دود و با منطقی سطحی و استدلالهایی غیرقابل باور و با غوغاسالاری و فعالیت‌های ارتباطی پرخرج و عمدتا پر هزینه و پر زرق وبرق سعی در توجیه رویدادها، اقدامات و تصمیمات مدیران سازمان دارد. در فاصله بین این دو روابط‌عمومی، روابط‌عمومی تبیین‌گر وجوددارد، كه در خوشبینانه‌ترین شكل آن تنها به اعلام و بیان رویدادها و گزارش و تشریح اقدامات سازمان می‌پردازد.
این نوع روابط‌عمومی اگر دارای برنامه مدون ادواری روابط‌عمومی هم باشد، این برنامه‌ها فاقد انطعاف، نوع‌آوری، جذابیت و اثربخشی است. روابط‌عمومی تبیین‌گر یك روابط‌عمومی سطحی محافظه‌كار با لحنی كلیشه‌ای، تكراری و قالبی است. یكی از عوامل موثر برای گذار از روابط‌عمومی توجیه‌گر به روابط‌عمومی تحلیل‌گر، وجود انجمن‌های حرفه‌ای و تخصصی فعال و پرتحرك است.